PRESS

ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗ ΣΚΗΝΗ: ΜΑΓΙΟΥ ΤΡΙΚΕΡΙΩΤΗ

Written by OnlyTheater. Category:  ΑΡΘΡΑ

Η Μαγιού Τρικεριώτη είναι σκηνογράφος και ενδυματολόγος. Φροντίζει, με λίγα λόγια, για την έκλυση φαντασίας και το στήσιμο ενός προσεγγγίσιμου μετα-κόσμου. Διαβάζοντας το κείμενό της, σκέφτομαι ότι το ισοδύναμο της φράσης "Είμαι τυχερός και ευγνώμων" είναι εκείνο το εξαίσιο "Είμαι γαλήνιος".

 

"Αισθάνομαι πολύ μα πολύ τυχερή για τους ανθρώπους που έχω συναντήσει στο θέατρο και για τα προικιά που μου χάρισαν.


Θυμάμαι με ευγνωμοσύνη:

Την εμπιστοσύνη του δάσκαλου Μίμη Κουγιουμτζή, και τον τρόμο της ευθύνης μου, όταν βρέθηκα να σκηνογραφώ στα είκοσι έξι μου χρόνια στην ιστορική Φρυνίχου. Κι εκείνα τα "Γράμματα για τον Τέγια", έναν ολόκληρο πάκο γράμματα, που ένα - ένα τα έγραψα με το χέρι και τα έβαλα σε φακέλους με τα σωστά γραμματόσημα από τη συλλογή της γιαγιάς μου, της Μαριάννας.

Τον Νίκο Μαστοράκη που μου έμαθε την τομή μεταξύ σκηνικού και πραγματικού χώρου. Που ένωσε δύο ξέχωρα κομμάτια του μυαλού μου και με ελευθέρωσε προς την απεραντοσύνη του σινεμά.

Τη χαρά της δουλειάς, τη δουλειά - διασκέδαση κοντά στον Αντώνη Καλογρίδη και τον Βαγγέλη Θεοδωρόπουλο. 

Την ελευθερία και την καθαρότητα του Θωμά Μοσχόπουλου, που έχει ένα μαγικό τρόπο να ενώνει μέσα μας όλους μας τους κρίκους, να μας ενώνει όλους μας, τον ένα με τον άλλο, και να πλέκει την παράσταση.

Τις σκανταλιές με τον Έκτορα Λυγίζο.

Το βάρος της λέξης, με τον Νίκο Χατζόπουλο. Τη στοργή του Αντώνη Αντύπα.

Την κινηματογραφική και την «εφ’ όλης της ύλης» επικοινωνία με το Θάνο Αναστόπουλο.

Την καθαρότητα και τη σταθερότητα του Μιχαήλ Μαρμαρινού: μια γεμάτη απογύμνωση που σου καθαρίζει το μυαλό.

Τα «όχι» μου, που όσο και να τα μην τα έχω μετανιώσει, με βαραίνουν.
 

Τον Λευτέρη Βογιατζή. Για τα πάντα."

*Φωτογραφία εξωφύλλου: "Αυτοκρατορία" σε σκηνοθεσία Μ. Μαρμαρινού (Κοστούμια: Μαγιού Τρικεριώτη)
 Δεύτερη φωτογραφία: "Μήδεια" σε σκηνοθεσία Αναστασίας Ρεβή (Κοστούμια: Μαγιού Τρικεριώτη)

Χρύσα Φωτοπούλου

 

IMG_9403.JPG

 

ΜΑΓΙΟΥ ΤΡΙΚΕΡΙΩΤΗ: “Θα έγδυνα σιγά-σιγά τον Αμλετ”

     Επάνω, η Μίνα Αδαμάκη σε σκηνή από τις πρόβες της παράστασης «Ευτυχισμένες μέρες», για τις ανάγκες της οποίας η Μαγιού Τρικεριώτη (δεξιά) δημιούργησε μια ιδιότυπη εικόνα ριάλιτι

Επάνω, η Μίνα Αδαμάκη σε σκηνή από τις πρόβες της παράστασης «Ευτυχισμένες μέρες», για τις ανάγκες της οποίας η Μαγιού Τρικεριώτη (δεξιά) δημιούργησε μια ιδιότυπη εικόνα ριάλιτι

Ενας διάσημος πίνακας ζωγραφικής, το σαλονάκι που φαίνεται από μια ανοιχτή μπαλκονόπορτα, τα ρούχα ενός περαστικού στον δρόμο. Ολα αυτά και ακόμη περισσότερα μπορούν ανά πάσα στιγμή να πυροδοτήσουν τη φαντασία της Μαγιούς Τρικεριώτη. Η νεαρή σκηνογράφος που πέρυσι δημιούργησε αίσθηση με τις δουλειές που υπέγραψε στο θέατρο, επανέρχεται δριμύτερη με τις «Ευτυχισμένες μέρες» του Σάμιουελ Μπέκετ στο θέατρο Χώρα, και τον Εκτορα Λυγίζο να υπογράφει μια σκηνοθεσία που παραπέμπει στο άγρυπνο βλέμμα του Μεγάλου Αδελφού. Η πρεμιέρα πραγματοποιείται απόψε και η Μίνα Αδαμάκη κρατά τον ρόλο της Γουίνι, ενώ τον σύζυγό της Γουίλι υποδύεται ο Ερρίκος Λίτσης .

«Η Γουίνι είναι μια γυναίκα μισοθαμμένη, φυτρωμένη, παγιδευμένη. Ο Μπέκετ κλέβει από την ηρωίδα του τη δυνατότητα της κίνησης και έτσι, μοναδικός της λόγος ύπαρξης είναι ο λόγος. Φλυαρεί λοιπόν ακατάπαυστα για να κρύψει την εσωτερική σιωπή της. Ο συγγραφέας δεν μας δίνει την αιτία, μόνο ένα ανέλπιδο σισύφειο παρόν. Με μοναδικό προικιό μια τσάντα με ό,τι της έχει απομείνει και τον Γουίλι ως αποδέκτη και αποκούμπι» σημειώνει η σκηνογράφος. Για το σκεπτικό του Βig Βrother (ανάμεσα σε κοινό και σκηνή θα μεσολαβεί ένα τζάμι και οι φωνές θα φθάνουν μέσω μικροφώνων) εξηγεί: «Με τον Εκτορα αρχίσαμε να μιλάμε για μια συνθήκη πειράματος. Ενα πείραμα που παρακολουθεί ο θεατής. Μέσα από την ανάγκη να τονιστεί η αναζήτηση της Γουίνι για επικοινωνία,ο χώρος σχεδόν ειρωνικά μετατράπηκε σε ένα στούντιο-κουτί κλεισμένο με τζαμαρία, με κάμερες να παρακολουθούν και να καταγράφουν τα πάντα σαν Μεγάλος Αδελφός. Μια εικόνα ριάλιτι, κατασκευασμένης πραγματικότητας».

Η Μαγιού Τρικεριώτη έχει σπουδάσει θέατρο και σκηνογραφία στο Πανεπιστήμιο του Κεντ, σκηνογραφώντας παραστάσεις με το σύστημα «φτιάξ΄ το μόνος σου»: «Από πριόνι, σφυρί και ξύλα ως πινέλο και ζωγραφική του ολοκληρωμένου σκηνικού». Ακολούθησε ένα «σκληρό μεταπτυχιακό» στη σχολή του Οld Vic στο Μπρίστολ. Από εκεί μετακόμισε στο Λονδίνο για να παρακολουθήσει μαθήματα ενδυματολογίας στο St. Μartin΄s και στη London School of Fashion και δούλεψε στις πρώτες «επαγγελματικές» παραστάσεις της. Στη μαμά πατρίδα έχει υπογράψει τη «Λούλου» του Αντώνη Καλογρίδη, τον «Επαγγελματία» του Μίμη Κουγιουμτζή, τους «Βρυκόλακες» του Εκτορα Λυγίζου στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών, κ.ά., ενώ πέρυσι σειρά είχαν οι «Εχθροί εξ αίματος» του Αρκά στο θέατρο του Νέου Κόσμου, «Η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων» για το Παιδικό Στέκι του Εθνικού, «Η φάρσα της οδού Γουόλγουορθ» στο Από Μηχανής Θέατρο, επίσης σε σκηνοθεσία Λυγίζου.

Η ίδια θεωρεί ότι όσο καλό και αν είναι ένα σκηνικό, δεν μπορεί να απογειώσει μια μέτρια παράσταση. Πώς θα όριζε η ίδια ένα βαρετό ή ανούσιο σκηνικό; «Είναι εκείνο που παραμένει “ακατοίκητο” σε όλη τη διάρκεια μιας παράστασης». Και πότε ένα σκηνικό είναι επιτυχημένο; «Οταν γίνεται και αυτό παράσταση» . Ηρωες στιγματισμένοι από τα χιλιάδες ανεβάσματα, όπως ο Αμλετ, η Μπλανς Ντυμπουά ή η Λυσιστράτη, θα χρειαζόταν να κάνουν… στριπτίζ προτού αφεθούν στα χέρια της: «Θα τους έγδυνα σιγά σιγά από όλα τα ρούχα που τους έχουν φορέσει ως τώρα» λέει η Μαγιού Τρικεριώτη.

ΑΣΤΕΡΟΠΗ ΛΑΖΑΡΙΔΟΥ | ΤΟ ΒΗΜΑ, Πέμπτη 1 Οκτωβρίου 2009

 


Do I believe in the Fairy Tale Prince? Yes I do.

 ...so I was meant to be photographed on a set I was working on. Unfortunately what is the bedroom of Stergios from the film Homeland, after taking down the porn (part of he set) from the walls, made everyone think that this was my untidy bedroom!

...so I was meant to be photographed on a set I was working on. Unfortunately what is the bedroom of Stergios from the film Homeland, after taking down the porn (part of he set) from the walls, made everyone think that this was my untidy bedroom!


Untitled-73.jpg

ΜΑΓΙΟΥ ΤΡΙΚΕΡΙΩΤΗ: «Το ελληνικό θέατρο είναι συναρπαστικό»

από την ΕΛΕΝΑ Δ. ΧΑΤΖΗΙΩΑΝΝΟΥ

Untitled-38.jpg

Η είσοδός της στο ελληνικό θέατρο, πριν από δύο χρόνια, προκάλεσε αίσθηση, κάνοντας τα βλέμματα της «συντεχνίας» να στραφούν επάνω της. Η πρώτη σκηνογραφική δουλειά της, στη «Λούλου» του Βέντεκιτ, που σκηνοθέτησε ο Αντώνης Καλογρίδης, φωτεινή, πολύπλοκη, με τεχνικές δυσκολίες, δεν φανέρωνε έλλειψη εμπειρίας, ενώ αναδείκνυε το ταλέντο και τη φρεσκάδα της νιότης της.
Η Μαγιού, 24 μόλις Μαΐων, άρχισε να έχει προτάσεις συνεργασίας, παρ' ότι συνέχιζε να ζει και να εργάζεται στο Λονδίνο. Και έως τώρα έχει κάνει σκηνικά - κοστούμια στον «Επαγγελματία» του Ντούσαν Κοβάσεβιτς, που σκηνοθέτησε ο Μίμης Κουγιουμτζής στο «Θέατρο Τέχνης». Συνεργάστηκε με τη Ρένη Πιττακή στον απαιτητικό μονόλογο του Μπέκετ «Όχι εγώ», που σκηνοθέτησε η Ελπίδα Σκούφαλου. Έκανε σκηνικά - κοστούμια στον «Χειμώνα» του Γιον Φόσε, που σκηνοθέτησε η Βίκυ Γεωργιάδου για τη σειρά «Δοκιμές» του θεάτρου «Αμόρε», και πρόσφατα σκηνογράφησε τις «Ιστορίες από το Δάσος της Βιέννης» του Έντεν φον Χόρβατ, που ανέβηκε στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος σε σκηνοθεσία Νίκου Μαστοράκη.
Αυτή την περίοδο συνεργάζεται με τον Λευτέρη Βογιατζή για το ανέβασμα του έργου της Σάρας Κέιν «Λαχταρώ» στο «Θέατρο της Οδού Κυκλάδων» και για τον «Κουρέα της Σεβίλλης» που σκηνοθετεί ο Νίκος Μαστοράκης στο ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου.
Όταν, σε διάστημα δύο ετών, ένα εικοσιεξάχρονο κορίτσι έχει τόσο δυναμική παρουσία στα «σπλάχνα» του ελληνικού θεάτρου, δεν υπάρχει αμφιβολία πως πλέει σταθερά και υπεύθυνα προς τις πλούσιες θεατρικές πηγές.
Η μικρούλα, τρυφερή Μαγιού, ακολούθησε τη φύση της. Έγινε σκηνογράφος. Μια απόφαση που πάρθηκε σε ηλικία πέντε ετών, βλέποντας στην αγκαλιά της μαμάς της τη «Σπασμένη Στάμνα», την ιστορική πρώτη παράσταση της «Σκηνής». Δεν λοξοδρόμησε. Σπούδασε σκηνογραφία στο Πανεπιστήμιο του Κεντ (1995-1999) και ενδυματολογία στη Θεατρική Σχολή του Old Vic στο Μπρίστολ (1999-2000). Παρακολούθησε μαθήματα ενδυματολογίας και ζωγραφικής στο Central St. Martin' s και στο London School of Fashion (2000 -2001). Αμέσως μετά την αποφοίτησή της άρχισε να δουλεύει σε θέατρα στο Κάντερμπερι, στο Μρίστολ, το Εδιμβούργο και το Λονδίνο.
Έχοντας την πολυτέλεια της επιλογής ανάμεσα σε δουλειές στην Αγγλία και σε δουλειές στην Ελλάδα, είναι σχεδόν αποφασισμένη. Γιατί «το θέατρο έξω είναι ενδιαφέρον, εδώ είναι συναρπαστικό».
ΤΑ ΝΕΑ , 07/05/2003 , Σελ.: P23


Αριστες Α' εξαμήνου

των Εφης Μαρίνου, Παρής Σπίνου, Σταυρούλας Παπασπύρου, Ματούλας Κουστένη

7 - 15/06/2003

Εδωσαν εξετάσεις και όλες τους πήραν «δέκα με τόνο». Καθεμιά στην τέχνη της. Η Μαγιού Τρικεριώτη στη σκηνογραφία, η Γιώτα Νέγκα και η Αντριάννα Μπάμπαλη στο τραγούδι, η Μαρία Σούμπερτ στο βιβλίο, η Αθανασία Κυριακάκου στα εικαστικά, η Νατάσα Σιούτα στο κλασικό μπαλέτο, η Αθανασία Καραγιαννοπούλου στη σκηνοθεσία και η Γιασεμή Κηλαηδόνη στο θέατρο. Το πρώτο εξάμηνο του 2003 συνάντησαν τη δημοσιότητα, όμως δεν επαναπαύονται. Οκτώ νέα κορίσια που ήδη έδωσαν δείγμα από το ταλέντο τους μιλούν για τα πρώτα τους βήματα, τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν, τις ευκαιρίες που τους δόθηκαν και ξετυλίγουν τις ελπίδες και τα όνειρά τους.

Μαγιού Τρικεριώτη

Mayou.jpg

Σκηνογράφος-ενδυματολόγος

Ηρθε και θα μείνει απ' ό,τι φαίνεται. Με σπουδές στην Αγγλία αλλά και τις πρώτες επαγγελματικές της καταθέσεις σε θέατρα του Λονδίνου, του Μπρίστολ, του Εδιμβούργου και του Καντέρμπερι, η Μαγιού Τρικεριώτη απέκτησε μέσα σε χρόνο ρεκόρ μια σταθερή σχέση με το ελληνικό θέατρο.

Μοιάζει εύθραστη, η φωνή της θυμίζει έφηβη, η δουλειά της όμως φανερώνει συγκέντρωση και αποφασιστικότητα. Πρώτος ο Αντώνης Καλογρίδης έτυχε να δει πριν από δύο χρόνια το «μπουκ» της. Τη φώναξε για τη «Λούλου» του Βέντεκιντ στην «Αθηναΐδα». Εκείνη βρήκε λύσεις και μάλιστα ευφάνταστες στις πολύπλοκες σκηνικές απαιτήσεις της παράστασης. Εκεί εντόπισε τη δουλειά της ο Μίμης Κουγιουμτζής και της ανέθεσε το σκηνικό του «Επαγγελματία» του Ντούσαν Κοβάσεβιτς που ανέβασε στη Φρυνίχου με το Γιάννη Μόρτζο. Στην «αλυσίδα» προστέθηκε η Ρένη Πιττακή όταν της ζήτησε να ετοιμάσει το σκηνικό για το «Οχι εγώ» του Σ. Μπέκετ που παρουσίασε στους «Θεατρικούς Μονολόγους» της Πολιτιστικής Ολυμπιάδας. Επίσης, τον Οκτώβριο, στο πλαίσιο των «Δοκιμών» του «Αμόρε» η Βίκυ Γεωργιάδου της ανέθεσε τα σκηνικά-κοστούμια για το έργο του Γιον Φόσε «Χειμώνας». Ακολούθησαν οι «Ιστορίες από το Δάσος της Βιέννης» του Εντεν φον Χόρβατ στο ΚΘΒΕ σε σκηνοθεσία Νίκου Μαστοράκη. Ακόμα βρίσκεται σε... εκκρεμότητα η ολοκλήρωση του σκηνικού της για το «Λαχταρώ», τη δεύτερη Σάρα Κέιν που ανεβάζει ο Λευτέρης Βογιατζής στο Θέατρο της Οδού Κυκλάδων κάπου μέσα στον Ιούνιο... Αυτές τις μέρες πάντως η Μαγιού Τρικεριώτη βρίσκεται στο Αγρίνιο. Ξανά με τον Νίκο Μαστοράκη στην καλοκαιρινή παράσταση του ΔΗΠΕΘΕ όπου ετοιμάζει ένα ποπ αρτ σκηνικό για τον «Κουρέα της Σεβίλλης». Η Αγγλία παραμένει πάντα ένα πεδίο ανοιχτό στην καριέρα της. Εχει τις διασυνδέσεις της, κάνει τα ταξίδια της, αλλά τώρα, λέει, τον τόνο δίνει ο έρωτας με την Ελλάδα: «Οι ευκαιρίες είναι ενδιαφέρουσες και τις αξιοποιώ. Δεν είναι μικρή εμπειρία να συνεργάζεσαι με τον Λ. Βογιατζή αλλά ούτε και το πέρασμα από το ένα θεατρικό είδος στο άλλο».

Copyright © 2001 Χ. Κ. Τεγόπουλος Εκδόσεις Α.Ε.


Photographed by the amazing Takis Diamandopoulos

Madame Figaro Interview

my first ever interview, for Tachydromos and Aris Vasiliadis back in 2001 (published 2002)


flyer fairLy.jpg